گسست

دیگران آنچه تو می‌گویی نمی‌شوند، آنچه می‌خواهند برداشت می‌کنند.

انتقام مشتری

بزرگ‌ترین انتقام مشتری از یک کسب‌وکار این است که خودش را از آن بگیرد.

هر دو با هم

می‌توان و می‌باید موفقیت و رضایت را با هم داشت.

نوشتن برای شکفتگی درونی

می‌نویسی تا خودت را بازنگری کنی. در پوستۀ دفاع از افکار قبلی خودت نمان. شکفتگی درونی نتیجۀ بازنگری درونی است. اینطوری قبول عام بیشتری هم خواهی داشت، چون از پویندگی لازم برخورداری و این برای آدم‌ها الهام‌بخش است؛ آدم‌هایی که رخوت و ملال بی‌اندازۀ زندگی روزمره به ستوه آمده‌اند و در به در پی روزنه‌ای برای تغییرند.

انتخاب با تو است

نوشتن، هم می‌تواند تو را در پیلۀ گذشته‌ها نگه دارد هم می‌تواند تو را از بند گذشته برهاند و در دامن فردا بگذارد.

نوشتن برای به یاد آوردن

برخی برای فراموش کردن می‌نویسند، اما نوشتن برای من موجب یادآوری بسیاری چیزهاست. نوشتن برای فعال کردن حافظه است.

چاه

وقتی آموزش در ذهن و عملکرد تو تغییر ایجاد می‌‌کنند، نگذار اطرافیانت دوباره تو را به چاه برگردانند.

انتخاب

یا حماقت خود را برطرف می‌کنی یا برای آن توجیه می‌تراشی؛ راه دیگری نیست.

اسنپ اتفاقی

گاهی می‌توانیم اتفاقی روی نقشۀ اسنپ جایی را انتخاب کنیم و برویم و آنجا قدم بزنیم. به در و دیوار و زمین و آسمان آن محله نگاه کنیم. برویم توی مغازه قیمت بپرسیم، به کالاهای مختلف دست بزنیم. ایده‌های تازه محصول کنجکاوی است.

۱۰۰ پند من به خودم-۱۰۰

به خاطر هزینه‌های قبلی در بند یک کار نمان. تو برده نیستی. هر زمان که خواستی می‌توانی حوزۀ فعالیت تخصصی خودت را تغییر بدهی. آیندۀ مطلوب میوۀ پرداخت هزینه‌های تغییر است.

۱۰۰ پند من به خودم-۹۴

خلاقیت از زمانی آغاز می‌شود که تمام دانسته‌هایت را منتشر کنی و دیگر چیزی برای گفتن نداشته باشی.

۱۰۰ پند من به خودم-۹۲

باید مثل جانت در حفاظت از عادت‌‌های خلاقانه‌ات کوشا باشی. اگر روزی هزار کلمه می‌نویسی، تحت هر شرایطی باید پاسدار حفظ این عادت باشی.

۱۰۰ پند من به خودم-۹۱

اگر شهامت خاموش کردن گاه به گاه موبایلت را نداری، برای همیشه از خلاقیت و کشف ایده‌های تازه خداحافظی کن.

۱۰۰ پند من به خودم-۹۰

باید با ایده‌‌های تازه‌ای که به ذهنت می‌رسد به نرمی و ملایمت برخورد کنی؛ هر ایده‌ارزش این را دارد که در گوشه‌ای نوشته شود و فرصت پخته‌شدن در طول زمان را پیدا کند.

۱۰۰ پند من به خودم-۸۹

حرفی که یک نفر در نقطۀ هشتاد می‌زند، شاید برای تو که در نقطۀ ده ایستاده‌ای اصلاً مناسب نباشد. در پذیرفتن توصیه‌ها احتیاط کن.

۱۰۰ پند من به خودم-۸۷

همه مثل تو فکر نمی‌کنند. همه مثل تو حس نمی‌کنند. پس دست از تفسیر وسواس‌گونه و بیهودۀ کلام و رفتار دیگران بردار.

۱۰۰ پند من به خودم-۸۳

وقتی گرفتاری و شوق خواندن کتابی به سراغت می‌آید، هر طور شده، حداقل یک صفحه از آن را بخوان.

۱۰۰ پند من به خودم-۸۰

تلاش برای اثبات بی‌سوادگی و بی‌مایگی دیگران بی‌اثرترین کار ممکن است. روی خودت کار کن.

۱۰۰ پند من به خودم-۷۹

به همه بگوکه چقدر به خاطر انجام کار موردعلاقه‌ات هیجان‌زده‌ و خوشحالی. این به آن‌ها انگیزه و قوت قلب می‌دهند تا علایقشان را جدی‌تر دنبال کنند.

۱۰۰ پند من به خودم-۷۶

با آدم‌های با انگیزه فقط حین پیاده‌روی حرف بزن؛ تأثیر چنین گفت‌وگوهایی هزار برابر است.

۱۰۰ پند من به خودم-۷۵

وقتی می‌گویی: «سلام چطوری و حالت خوبه؟» واقعاً برای شنیدن جواب آن مکث کن، این‌گونه حرف‌ها را از معنای خودشان تهی نکن.

۱۰۰ پند من به خودم-۷۳

یکی از هدف‌های تو می‌تواند شنیدن برخی از جملات باشند، مثل شنیدن این جمله: تو شنوندۀ خوبی هستی.

۱۰۰ پند من به خودم-۷۲

از تماشای موفقیت دیگران، به اندازۀ خیره شدن به یک منظرۀ زیبا لذت ببر. این راز رشد و آرامش است.

۱۰۰ پند من به خودم-۷۱

هیچ‌کسی نمی‌تواند ذره‌ای از عزم و اشتیاق تو برای به‌دست آوردن موفقیت بکاهد. اگر چنین کرد، مقصر تویی.

۱۰۰ پند من به خودم-۶۹

فقط رسانه‌هایی ارزش دنبال کردن دارند که تو را به آدم‌ها، کتاب‌ها و سایت‌های بهتر وصل می‌کنند.

۱۰۰ پند من به خودم-۶۸

همیشه دنبال کتابی بگرد که در زندگی‌ات معجزه‌ای بزرگ ایجاد کند. شاید هرگز چنین کتابی را نیابی، اما چنین انتظاری دستاوردهای بی‌شماری دارد.

۱۰۰ پند من به خودم-۶۱

هرقدر برای وقتت بیش‌تر ارزش قائل باشی، دیگران احترام بیش‌تری برای شخص تو قائل می‌شوند.

۱۰۰ پند من به خودم-۵۳

۲۵ دقیقه کار کن، ۵ دقیقه استراحت؛ ۲۵ دقیقه کار کن، ۵ دقیقه استراحت؛ ۲۵ دقیقه کار کن، ۵ دقیقه استراحت؛ ۲۵ دقیقه کار کن، ۵ دقیقه استراحت؛ حداقل ۲ ساعت در روز به این ترتیب برای پرداختن به اولویت‌هایت وقت بگذار.

۱۰۰ پند من به خودم-۵۲

فرصتی را که صرف سرزنش خودت به‌خاطر عقب‌انداختن کارها می‌کنی صرف انجام همان کارها کن.

۱۰۰ پند من به خودم-۵۱

وظیفۀ تبلیغ و ترویج کارهایت را بر عهده بگیر. هیچ کسی مانند خود تو نمی‌تواند کارت را معرفی کند.

۱۰۰ پند من به خودم-۴۷

به این بیت فردوسی فکر کن: «بسی رنج بردم در این سال سی/عجم زنده کردم بدین پارسی». با فارسی مانند یک گنج برخورد کن.

۱۰۰ پند من به خودم-۴۶

همیشه خطاب به یک مخاطب مشخص بنویس، گرچه ممکن است مخاطبان تو هرگز متوجه این موضوع نشوند.

۱۰۰ پند من به خودم-۴۵

یک موجود خیالی بساز. از تکنیک‌های شخصیت‌پردازی برای غنی کردن این موجود استفاده کن. سپس بگذار موجود خیالی تو در داستان‌ها و محتواهایت نقش ایفا کند. حتا می‌توانی به ساختن عروسک و مجسمۀ او هم فکر کنی.

۱۰۰ پند من به خودم-۴۴

نه گفتن بدون عذاب وجدان را تمرین کن. با حال خوب نه بگو. به چیزهایی فکر کن که با با نه گفتن به دست میاوری.

۱۰۰ پند من به خودم-۴۳

کامنت‌نوشتن برای دیگران در برنامۀ روزانه‌ات قرار بده و تلاش کن سطح کیفی کامنت‌هایت را مدام بیشتر کنی. (+)

۱۰۰ پند من به خودم-۴۲

همیشه در ساعاتی از روز آفلاین باش و موبایل را خاموش کن و دور از دسترس خودت قرار بده. (+)

۱۰۰ پند من به خودم-۳۸

از کمک کردن به دیگران لذت ببر، و مدام به دنبال راه‌های تازه‌ای برای یاری رساندن به آن‌ها باش.

۱۰۰ پند من به خودم-۳۴

یک کسب‌وکار آنلاین بساز. این کار مجبورت می‌کند تا برای یادگیری بسیاری از مهار‌ت‌ها بکوشی.

۱۰۰ پند من به خودم-۳۱

حرف‌های دلت را در قالب دیالوگ بنویس. بگذار “من” و “من” با هم گفتگو کنند و به نتیجه برسند. از این روش برای گرفتن تصمیم‌های مهم هم استفاده کن.

لینک مرتبط: دیالوگ‌نویسی

۱۰۰ پند من به خودم-۳۰

گزینه‌ها را کم‌تر کن. با اضطرابِ انتخاب از میان گزینه‌های گوناگون انرژی خودت را هدر نده.

۱۰۰ پند من به خودم-۲۷

سوال طرح کن. هر بار که نمی‌دانستی چه چیزی بنویسی، هر نوع سوال منطقی و فرامنطقی که به ذهنت رسید یادداشت کن.

۱۰۰ پند من به خودم-۲۶

یک پیج اینستاگرامی سرحال و فعال داشته باش و از آن برای آزمودن ایده‌های تازه بهره ببر.

۱۰۰ پند من به خودم-۲۳

آنچه یاد می‌گیری، با نوشتن آموزش بده. مکتوب کردن آموخته‌ها بهترین روش تثبیت آن‌ها در ذهن است.

۱۰۰ پند من به خودم-۱۷

همدلی نکن، همدردی کن. این را از کتاب «آدمی؛ یک تاریخ نویدبخش» آموخته‌ام. به جای اینکه غرق مشکلات دیگران بشوی و خودت را جای آن‌ها بگذاری، ببین چه کاری می‌توانی برای آن‌ها انجام دهی؛ برای تسکین درد آن‌ها بکوش.